19/12/16

O NENO DO PIXAMA A RAIAS / EL NIÑO CON EL PIJAMA DE RAYAS
John Boyne
Aínda que o habitual é describir as características da obra que estamos a ler, por unha vez faremos unha excepción, porque estamos convencidos de que explicar o seu  contido estropearía a experiencia da lectura. Cremos que é importante empezar esta novela sen saber de qué trata. Acompañarás a Bruno, un neno de nove anos, cando se muda coa súa familia a unha casa onda unha cerca. Hai milleiros de aramados coma ese en moitos sitios do mundo; só desexamos que nunca te atopes con ningún, e se o fas, que teñas forza para librarte del...
Esta novela do escritor irlandés John Boyne converteuse nun fenómeno mundial, e foi traducido a máis dunha vintena de idiomas e ten unha adaptación cinematográfica.Por último, cabe aclarar que este libro non é só para adultos; tamén o poden ler, e sería recomendable que o fixeran, rapaces e rapazas a partir dos doce ou trece anos de idade.
                                                                                  O editor
Este libro é unha forma de empezar a entender algunhas cousas terribles que sucederon en Europa no século XX, durante a II Guerra Mundial, e que seguro que a algúns vos sona de velas en películas. O malo é que desta volta as cousas pasaron de verdade, tal vez non exactamente como contan as pelis, pero igual de terrribles. Con este libro diante pódese falar de moitas cousas, averiguar outras da nosa historia recente e pararse a pensar como debemos facer para que algo así non se repita nunca máis.

12/12/16

Cando petan na porta pola noite
Xabier P. Docampo
Logo dunha reflexión inicial do autor sobre o gusto pola narración oral, que inclúe o recoñecemento a seu pai como gran contador de historias, reúnense catro historias de medo co desexo de que o lector sexa tamén dono do seu propio medo e as faga súas, para contalas tamén, a xeito de transmisor oral, continuando o fío da literatura tradicional popular.
As historias levan por título: O espello do viaxeiro, O fornadas, A loba e O cumpremortes. 
Queríades un título 'de medo', pois xa o tendes! Agora a ver se algún non dorme polas noites, que o Xabier, cando se pon, mete medo!! 
E con este libro temos sorpresa: poderedes comentalo co propio autor! Ide pensando o que vos gustaría preguntarlle, ou o que queredes comentarlle. Eu, persoalmente, pediríalle que nos contase algunha historia de medo das que el sabe, que son unhas poucas.


     Xabier Docampo naceu en Rábade, na comarca da Terra Chá (Lugo). É autor de literatura infantil e xuvenil. A súa obra Cando petan na porta pola noite foi seleccionada como unha dos cen mellores obras do século XX, e foi galardoada co Premio Nacional de Literatura Xuvenil. Ten libros seus nas listas de honra internacionais como a IBBY (International Board on Books for Young People) e premios como o The White Ravens (Internationale Jugendbibliothek-International Youth Library).
Ao longo da súa traxectoria profesional meteuse en mil leas diferentes: actor, director de teatro, guionista e director de radio, vídeo e televisión, dirección de revistas de Literatura xuvenil,... Como profesor, sempre estivo relacionado cos movementos de renovación pedagóxica. Agora leva xa uns anos xubilado, o cal non quere decir que estea quieto...

9/11/16

EL PRÍNCIPE DE LA NIEBLA
Carlos Ruíz Zafón
O príncipe da brétema é unha novela xuvenil de Carlos Ruíz Zafón publicada orixinalmente en lingua castelá en 1993, acadando ese mesmo ano o Premio Edebé de Literatura Xuvenil.  
A historia está ambientada en xuño de 1943. Unha familia escapa da II Guerra Mundial, indo vivir a unha vila na costa atlántica. O protagonista (Max de 13 anos), e a súa irmá (Alicia, de 15 anos) coñecen a Roland, outro rapaz da vila, que lles amosa a gran cantidade de maxia e fantasía que rodea á vila, ó mar, e á súa casa. Os anteriores propietarios da casa sufrirán a persecución dun estraño personaxe ata saldar unha antiga débeda.
Aquí tedes o "booktuber"coa opinión de Carla e o "booktrailer" oficial do libro.



O AUTOR:
Carlos Ruiz Zafón, nado en Barcelona en 1964, é un dos autores máis lidos e recoñecidos en todo o mundo. Inicia a súa carreira literaria en 1993 con O príncipe da brétema, o primeiro título dunha triloxía da que tamén forman parte O palacio da medianoite As luces de setembro  e máis tarde Mariña. En 2001 publícase a súa primeira novela para adultos, A sombra do vento, que pronto se transforma nun fenómeno literario internacional. En 2008 publica O xogo do anxo e en 2011 O prisioneiro do ceo. As súas obras foron traducidas a máis de cincuenta linguas e conquistaron numerosos premios e millóns de lectores no cinco continentes.

24/10/16

LAS LÁGRIMAS DE SHIVA
César Mallorquí
A historia transcorre na cidade de Santander durante un verán alá polos anos 60, cando en España aínda había unha ditadura, pero en todo o mundo empezaba un tempo de cambios profundos: o movemento hippy, a loita polos dereitos da muller, as manifestacións contra a guerra do Vietnam, os Beatles, a chegada do home á lúa...
Debido á enfermidade de seu pai, Javier, o protagonista, ten que pasar todo o verán en Santander, en casa dos seus tíos e as súas catro curmás que viven nun antigo caserón cerca da praia do Sardinero. Non lle apetece nada esta viaxe. Cando chega alí nota que a familia Obregón é moi estraña e diferente da súa. No caserón onde viven parécelle ver en ocasións un espectro ao mesmo tempo que nota un peculiar cheiro a nardos; isto mesmo ocórrelle á súa prima Violeta. Violeta fálalle da desaparición de Beatriz e do misterio das lágrimas de Shiva. Entre os dous tratan de descubrir o segredo. Ao principio lévanse moi mal, pero pouco a pouco vai mellorando a súa relación ata que ao final...
O seu autor, César Mallorquí conta así a súa vida: Nacín en Barcelona o 10 de xuño de 1953, pero o meu pai (José Mallorquí, o creador do Coyote) trasladouse a Madrid ao ano seguinte, e con el toda a familia. Cursei estudos de xornalismo na Facultade de Ciencias da Información da Universidade Complutense e desde 1970 traballei en diversas publicacións, entre elas a mítica revista O Paspallás. En 1981 cambiei o xornalismo pola publicidade e durante unha década traballei como creativo en diversas axencias. En 1991 regresei ao mundo da literatura (que abandonara durante a miña etapa de publicitario). Vivo en Madrid, estou casado e teño dous fillos. Deixei de fumar en 1986. 

Aquí tedes un vídeo coa opinón de Helena sobre o libro e outro sobre a chegada do home á lúa:

30/5/16

CARTAS DE INVERNO
Agustín Fernández Paz
Despois dunha longa estadía en Québec, o escritor Xabier Louzao volve a Galicia e atopa as cartas que o seu amigo Adrián lle escribira na súa ausencia. Unhas cartas que, nunha espiral de enigmas, descobren os estraños sucesos que está a vivir Adrián na súa nova casa e que levan a Xabier a acudir na súa axuda. Pero alí, na vella casa colonial, os dous amigos terán que enfrontarse a misterios que tal vez as persoas nin tan sequera somos quen de imaxinar. A narración está estruturada ó xeito das monecas rusas: unha voz (en terceira persoa) que dá paso a outra voz (en primeira), que a súa vez dá paso tamén a outra voz (tamén en primeira persoa). E cando esta acaba, unha recuperación escalonada e simétrica das voces anteriores. Cartas de inverno recibiu o Premio Rañolas, ó mellor libro infantil e xuvenil galego do ano 1995.

Agustín Fernández Paz (Vilalba, 1947) é un dos escritores máis coñecidos e valorados no ámbito da literatura infantil e xuvenil, en Galicia e no conxunto de España. É autor de máis de corenta e cinco títulos dirixidos preferentemente a lectores xuvenís. Os seus libros, escritos en galego, tradúcense habitualmente ás outras linguas españolas: castelán, catalán e eusquera. Tamén ten diversos títulos traducidos ao portugués, coreano, francés, árabe e italiano. Os seus libros obtiveron numerosos premios, en Galica, en España (Premio Nacional de Literatura) e en diferentes países, con dous títulos seus no prestixioso "Catálogo White Ravens da International Youth Library". Agustín Fernández Paz, persoa sinxela e entrañable, foi sempre un gran defensor da nosa lingua ao tempo que un gran defensor da calidade literaria da Lit. Xuvenil.

22/5/16


DRAGAL
A herdanza do dragón
Elena Gallego Abad
Na fachada da igrexa de San Pedro, o dragón de pedra agarda a que chegue o tempo no que Dragal recobre a vida. Hadrián aínda non o sabe, pero el é o elixido para conseguir que se cumpra a profecía. Mais, quen pode imaxinar que o vello templo medieval agocha as claves para atopar a senda do último dragón galego? Un antigo medallón de metal en estado vivo, herdanza do seu pai, será a chave que lle abrirá a Hadrián as portas para cumprir co seu destino. Para atopar respostas, o mozo tamén deberá buscar nos libros prohibidos da vella biblioteca do seu bisavó e mergullarse nos segredos que agochan as augas da Poza da Moura. Só grazas á amizade de Mónica, compañeira de clase no instituto, e coa complicidade de don Xurxo, o cura da parroquia, Hadrián poderá percorrer a senda que os cabaleiros da Orde de Dragal deixaron aberta para el moitos séculos atrás.
Elena Gallego Abad debutou na narrativa galega con esta primeira novela, finalista do Premio Fundación Caixa Galicia de Literatura xuvenil 2009, coa que se iniciou, ademais, unha triloxía baixo o título de “Dragal”, o dragón galego.
A autora naceu en Teruel en 1969 e criouse en Verín. Traballou en diferentes emisoras de radio e tamén en varios xornais. Na actualidade traballa en Cangas do Morrazo. Xa publicou a triloxía completa Dragal, A metamorfose do dragón e A fraternidade do Dragón e xa publicou tamén o primeiro libro dunha nova trioloxía en torno ao último dragón galaico A estirpe do Dragón. Podes ver máis picando aquí.

20/4/16

NUNCA SERÉ TU HÉROE
María Menéndez-Ponte 
Nunca seré tu héroe é una novela realista sobre os conflitos adolescentes escrita de forma autobiográfica. Andrés é un adolescente que está farto do instituto, dos grans, da incomprensión de seus pais, da plasta da súa irmá, do “pijo” de Jorge, da vida en xeral e do profesor de historia en particular. A súa maior afección é debuxar cómics. A súa noiva Sara comeza a saír co mozo máis “pijo” da clase. A súa familia non está pasando por un bo momento, xa que o seu pai queda no paro. No libro trátanse unha serie de temas como: o amor, a amizade, as relacións familiares, a posibilidade dun embarazo non desexado, os grupos neo-nazis, os profesores do instituto…
Andrés demostrará á súa familia e aos seus amigos e amigas que é unha gran persoa. Tamén conseguirá un dos seus soños: gañar un concurso de cómics.
Esta novela pode axudarnos a que falemos de temas propios da adolescencia, que vos interesen especialmente. Tamén aparecen no libro moitas referencias culturais, ademais dos cómics: Sherlock Holmes e Watson, a Celestina, Hitler, O capitán Trueno, o Cid Campeador…
Tes abondosa información sobre a autora no propio libro, pero podes picar no poster dixital de aquí abaixo e irás á páxina oficial de María.
LAS LÁGRIMAS DE SHIVA
César Mallorquí
A historia transcorre na cidade de Santander durante un verán alá polos anos 60, cando en España aínda había unha ditadura, pero en todo o mundo empezaba un tempo de cambios profundos: o movemento hippy, a loita polos dereitos da muller, as manifestacións contra a guerra do Vietnam, os Beatles, a chegada do home á lúa...
Debido á enfermidade de seu pai, Javier, o protagonista, ten que pasar todo o verán en Santander, en casa dos seus tíos e as súas catro curmás que viven nun antigo caserón cerca da praia do Sardinero. Non lle apetece nada esta viaxe. Cando chega alí nota que a familia Obregón é moi estraña e diferente da súa. No caserón onde viven parécelle ver en ocasións un espectro ao mesmo tempo que nota un peculiar cheiro a nardos; isto mesmo ocórrelle á súa prima Violeta. Violeta fálalle da desaparición de Beatriz e do misterio das lágrimas de Shiva. Entre os dous tratan de descubrir o segredo. Ao principio lévanse moi mal, pero pouco a pouco vai mellorando a súa relación ata que ao final...
O seu autor, César Mallorquí conta así a súa vida: Nacín en Barcelona o 10 de xuño de 1953, pero o meu pai (José Mallorquí, o creador do Coyote) trasladouse a Madrid ao ano seguinte, e con el toda a familia. Cursei estudos de xornalismo na Facultade de Ciencias da Información da Universidade Complutense e desde 1970 traballei en diversas publicacións, entre elas a mítica revista O Paspallás. En 1981 cambiei o xornalismo pola publicidade e durante unha década traballei como creativo en diversas axencias. En 1991 regresei ao mundo da literatura (que abandonara durante a miña etapa de publicitario). Vivo en Madrid, estou casado e teño dous fillos. Deixei de fumar en 1986. 



11/4/16

CHAMANDO ÁS PORTAS DO CEO
Jordi Sierra i Fabra
Silvia, estudante de Medicina, marcha á India durante un verán para traballar como cooperante nun hospital dirixido por unha doctora española. Ao facelo, enfróntase cos seus pais e co seu noivo, e toma así unha decisión que cambiará a súa vida e a súa forma de pensar. Na India coñecerá a dor e o sufrimento dos que non teñen nada, pero tamén a alegría e a paz da súa conciencia, e vivirá a cabalo non de dous, senón de tres mundos: por unha banda Arturo, o seu noivo, que a espera en España; por outro Leo, cooperante coma ela, capaz de renunciar a todo por estar alí; e, finalmente, Mahendra, un hindú que garda o máis doloroso dos segredos e que a introducirá nun novo horizonte sen fronteiras.

O autor, Jordi Sierra i Fabra, naceu en Barcelona. Comeza a escribir con 8 anos e aos 12, escribiu a súa primeira novela longa, de 500 páxinas. Traballou como comentarista musical e director de revistas de rock. Ten unha extensa obra que (alcanza os 400 libros escritos) e obtivo multitude de premios. En 2006 e 2010 foi candidato ao premio Hans Christian Andersen, representando a España. Viaxeiro impenitente, a súa obra nútrese moitas veces das súas propias vivencias ao longo e ancho do mundo. En 2004 creou a Fundación Jordi Sierra i Fabra en Barcelona, destinada a promover a creación literaria entre os mozos de lingua española. Cada ano convoca un premio literario para menores de 18 anos. Pica no cartel de abaixo para ver algunhas curiosidades sobre a India:

6/3/16

MENTIRA
Care Santos 
Xenia loita por sacar as mellores notas, impulsada pola ilusión de entrar en Medicina, pero ultimamente o seu rendemento está a baixar. E é que Xenia namorouse, aínda que non dun mozo da súa contorna, senón dunha pantasma, dunha voz xurdida de Internet coa que comparte a súa paixón pola lectura. Como Xenia é decidida e o seu amor virtual négase a unha cita, proponse sorprendelo, de modo que inicia as súas investigacións cos poucos datos de que dispón.
E todo resulta ser falso, unha mentira, nin a foto nin o nome son reais. Quen é en realidade a súa alma xemelga? Arrepentida polo abandono dos seus estudos confesa todo aos seus pais, segura de ser vítima dalgún desaprensivo. Pero pronto un paquete inesperado vai revelarlle a identidade do raparigo co que compartiu os seus máis íntimas emocións. Provén do cárcere de menores e contén a historia dun asasino...
              Care Santos naceu en 1970 en Mataró (Barcelona). Empezou a escribir aos 8 anos e desde sempre tivo claro que non quería facer outra cousa. Aos 14 anos gañou o seu primeiro concurso literario e aos 25 publicou o seu primeiro libro, unha colección de relatos. Desde entón, publicou varias novelas,  libros de contos, dous libros de poesía e un gran número de novelas xuvenís.
              En literatura xuvenil é unha das autoras máis lidas do noso país, e a súa obra foi traducida ao alemán, francés, italiano, portugués, romanés, polaco, sueco, noruegués, holandés, hebreo, grego, lituano e coreano. Na biblioteca do centro podedes atopar varios títulos da autora, dos que probablemente xa teñas lido algún. Quen fará a reseña "booktuber"??

2/3/16



TRISTES ARMAS
Marina Mayoral
Durante a Guerra Civil Española, Miguel e Carmiña, combatentes no bando republicano, deciden enviar ás súas fillas a Rusia para afastalas dos perigos da contenda. As nenas, Harmonía e Rosa, deben aprender a vivir separadas da súa familia e da súa patria, e a súa historia convértese nun claro exemplo do horror e a tristeza que acompañan a todas as guerras.
As dúas irmás refuxiadas en terras moscovitas, se crían alí alleas a todo o que en España está a ocorrer neses momentos: a morte do seu pai na fronte, a difícil vida da súa nai viúva... A única ligazón das nenas coa súa familia é unha carta que, polos avatares do momento, tarda corenta e cinco anos en chegar ao seu destino.
O desenlace da novela preséntanos ás dúas irmás de volta en Galicia, cheas de ilusión pero tamén de recordos da súa dramática nenez.
Nesta novela, a autora rende homenaxe aos nenos da Guerra que marcharon exiliados á Unión Soviética. A obra, narrada de modo realista, fai un repaso polo que significou a dura época da Guerra Civil española.
Coma sempre, a lectura, ademais de facernos pasar un rato agradable lendo um libro que nos guste, tamén nos serve para informarnos de diferentes temas dos que aparecen referencias no libro. No caso deste libro aprendemos feitos relacionados coa Guerra Civil Española e coa Segunda Guerra Mundial.
Marina Mayoral, nacida en Mondoñedo, é novelista e Catedrática de Literatura Española na Universidade Complutense de Madrid. Entre o centenar de traballos de investigación que ten realizado sobre diversos autores e épocas destacan os seus estudos sobre Rosalía de Castro e Emilia Pardo Bazán. Escribe en galego e castelán. Algunhas das súas novelas foron traducidas ao alemán, italiano, portugués, polaco e chino. Sobre este libro a propia autora dí:  Esta é a historia dunha carta que nunca chegou ao seu destino. Tamén é a historia de dúas nenas, Harmonía e Rosa, exiliadas en Rusia, de dous amigos que se atopan en bandos opostos, dunha muller loitadora, dun carteiro namorado, dun rapaz empeñado en borrar a tristeza dos ollos dunha rapaza. É unha historia de fillos separados dos seus pais, de parellas desfeitas, de homes e mulleres zarandeados e maltratados polos ventos do odio. Pero Tristes armas é sobre todo unha historia de amor.
Tristes armas presenta dende un punto de vista sinxelo e profundamente humano algúns episodios da Guerra Civil, desde o punto de vista dos que non combateron, pero que sufriron as súas terribles consecuencias.

19/2/16

PARQUE MUERTE
Fernando Lalana
          Foi Eufemiano Cordiais, asesor de imaxe e xefe de prensa da multinacional armamentística española "Pistolas e proxectís, S. A", quen propuxo crear PARQUE MUERTE para mellorar a mala imaxe da empresa atraendo a nenos e familias. Segundo el, aos nenos a morte fascínalles. A morte e todo o que teña que ver con ela: os cemiterios, os vampiros, os zombis, os crimes, os cadaleitos, as pantasmas, as funerarias, as autopsias... E en efecto, todo funcionou segundo os seus plans ata que, ao cumprirse un ano da súa inauguración, produciuse unha situación realmente inaudita e, en certo xeito, aterradora, que podía dar ao traste cos plans dos seus propietarios, unha situación que, por suposto, se ocultou á opinió pública. Entón decidiron contratarme como detective privado...

Fernando Lalana nace en Zaragoza en 1958, cidade na que aínda reside. Tras estudar Dereito encamiña os seus pasos cara á literatura. Desde entón publicou máis de oitenta libros coas principais editoriais españolas do sector infantil-xuvenil.
Lalana gañou varios premios de Literatura Xuvenil: Gran angular (3 veces), Barco de Vapor, o da "Junta de Andalucía" e o Nacional de Literatura Xuvenil (por "Morirás en Chafarinas", levada ao cine). Apaixonado do teatro (Los pieles rojas no quieren hacer el indio), Fernando Lalana foi membro fundador do grupo Teatro Incontrolado e colaborou con diversas compañías e grupos independentes zaragozanos.

16/2/16

UNHA ESTRELA NA BIBLIO
Ledicia Costas


 A vida do protagonista xira en torno ao instituto, a profe que lle ten “manía”, a familia e un bar onde se reúnen todos para xogar ó billar. O grupo de colegas, a propia identidade dentro do grupo, o ambiente de instituto, os problemas cos pais, o amor adolescente, a rivalidade entre pandas... son todos ingredientes desta narración.Os problemas propios da idade, o enfrontamento co mundo adulto, a afirmación da propia personalidade... xúntanse a unha proliferación de conflictos que, aínda sendo ficción, sabemos que se poden dar na realidade.


Outros aspectos importantes son a presencia de personaxes do pobo xitano e a dificultade da relación cos paios, rompendo antigos prexuícios, e a introducción dun personaxe con minusvalía que ha de moverse en cadeira de rodas... Todo esto fai que ese mundo de panda adolescente amplíe as súas fronteiras e os seus problemas. Xa non son unicamente problemas persoais ou familiares senón que acaden horizontes máis amplos.
Unha historia tráxica que fará medrar a personalidade do protagonista.
 Tivemos a sorte de poder conversar con Leicia, aínda lamentando non poder tela en persoa. Ca sabedes moitas cousas dela. Para que non se esquezan deixo aquí unha copia da información que tedes no folletiño informativo:


5/2/16

O Lápis do carpinteiro
(Manuel Rivas)
 O lapis do carpinteiro cóntanos unha historia de amor, melancolía e liberdade. Un grande amor en tempo de guerra e posguerra entre Marisa Mallo, unha fermosa moza de Fronteira, filla dunha familia reaccionaria e o médico republicano Daniel Da Barca, posuídor da beleza tísica e seguidor da teoría da "realidade intelixente" do doutor Novoa Santos. Fronte a eles Herbal, o garda da cadea da Falcona, e logo da prisión da Coruña, que verá restaurada a súa condición de ser humano por obra e gracia de tantas formas de amor como o lapis do carpinteiro lle foi ensinando a debuxar.

 Este lapis de carpinteiro é testemuño mudo dunha traxedia curativa, unha metáfora de tódalas guerras e unha loita contra o esquecemento, que demostra o poder do amor.

 Manuel Rivas é o autor da obra. Nado na Coruña, a  súa obra, escrita en galego, está traducida a máis de vinte linguas e publicada polas máis prestixiosas editoriais do mundo. È ben coñecido na zona, xa que viviu un tempo en Vimianzo e volta por aquí con certa frecuencia. Para moitas, ademáis, é coñecido por ser o pai de Martiño Rivas (a que si!!). A día de hoxe é un dos escritores de máis categoría no panorama literario galego e español. A versión cinematográfica é moi fiel ao libro e vos axudará a entender mellor e situar no tempo os acontecimentos narrados.  

19/1/16

OS DE 2º NAVEGANDO NA BRÉTEMA
Hoxe tivemos unha sesión cos do club de 2º, bastante numerosa por certo. Temos un alumnado intrépido, que non lle teme a nada e menos a un pouco de brétema, por moito príncipe que veña no medio. Ademais teñen claro que non teñen débedas que pagarlle a ningún Caín, do cal nos alegramos moito. Se queredes saber o concentrados que estaban durante a sesión pasade o rato por riba da imaxe:

17/1/16

EL PRÍNCIPE DE LA NIEBLA
Carlos Ruíz Zafón
O príncipe da brétema é unha novela xuvenil de Carlos Ruíz Zafón publicada orixinalmente en lingua castelá en 1993, acadando ese mesmo ano o Premio Edebé de Literatura Xuvenil.  
A historia está ambientada en xuño de 1943. Unha familia escapa da II Guerra Mundial, indo vivir a unha vila na costa atlántica. O protagonista (Max de 13 anos), e a súa irmá (Alicia, de 15 anos) coñecen a Roland, outro rapaz da vila, que lles amosa a gran cantidade de maxia e fantasía que rodea á vila, ó mar, e á súa casa. Os anteriores propietarios da casa sufrirán a persecución dun estraño personaxe ata saldar unha antiga débeda.


O AUTOR:
Carlos Ruiz Zafón, nado en Barcelona en 1964, é un dos autores máis lidos e recoñecidos en todo o mundo. Inicia a súa carreira literaria en 1993 con O príncipe da brétema, o primeiro título dunha triloxía da que tamén forman parte O palacio da medianoite As luces de setembro  e máis tarde Mariña. En 2001 publícase a súa primeira novela para adultos, A sombra do vento, que pronto se transforma nun fenómeno literario internacional. En 2008 publica O xogo do anxo e en 2011 O prisioneiro do ceo. As súas obras foron traducidas a máis de cincuenta linguas e conquistaron numerosos premios e millóns de lectores no cinco continentes.

Se vos apetece podedes facer esta ficha de comprensión do libro para que vexades que tal o entendéchedes. Se queredes facela picade aquí.

6/1/16

UN MUNDO FELIZ
Aldous Huxley

A vida transcurre case tal e como estaba prevista para Bernard (un Alfa-máis) e Lenina (unha  Beta-máis) no seu mundo feliz. Pero a intelixencia que lle foi permitida a Bernard, xunto cun aspecto físico non tan excelente como debera ser nun exemplar da súa caste, crea unha certa incomodidade, unha adaptación non  tan perfecta á Sociedade como era de esperar. O problema real xurde cando, en compañía da ‘neumática’ Lenina visitan a Reserva dos salvaxes, que viven faltos da tecnoloxía máis elemental e nun conglomerado de creenzas que veñen de épocas anteriores á creación da “Sociedade”. Alí coñecen a John (el salvaje), nacido por un fallo do sistema de anticoncepción e que resulta ser fillo do xefe de Bernard.  Grazas a esta característica levan a John con eles ao seu mundo, onde as diferentes formas de entender a vida, e ao ser humano, entrarán en conflito...
 Un mundo feliz é unha novela escrita en 1932 (!!) onde o autor describe unha sociedade futurista (?) aparentemente feliz: os seres humanos son concebidos de forma industrial, con características xenéticas específicas. Son condicionados psicoloxicamente desde o seu nacemento para aceptar sen problemas o seu ‘status’ social e o traballo para o que foron diseñados. Ademáis teñen o “soma” como ‘premio’ e como forma de facer desaparecer calquera tipo de inquietude por pequena que sexa. As relacións entre persoas son sempre superficiais e os encontros sexuais son favorecidos sempre e cando non impliquen o “risco” dunha relación máis profunda. Unha dictadura perfecta camuflada como unha especie de democracia saludable, sen problemas e sen conflictos... e tamén sen seres 'humanos'.
Aquí tedes un trailer de presentación e tamén podedes ver o comentario de "Somosbooktubers"  e aquí o de "Libro Recomendado"