3/12/17

Cando petan na porta pola noite
Xabier P. Docampo

Logo dunha reflexión inicial do autor sobre o gusto pola narración oral, que inclúe o recoñecemento a seu pai como gran contador de historias, reúnense catro historias de medo co desexo de que o lector sexa tamén dono do seu propio medo e as faga súas, para contalas tamén, a xeito de transmisor oral, continuando o fío da literatura tradicional popular.
As historias levan por título: O espello do viaxeiroO fornadasA loba e O cumpremortes. 
Queríades un título 'de medo', pois xa o tendes! Agora a ver se algún non dorme polas noites, que o Xabier, cando se pon, mete medo!! 



     Xabier Docampo naceu en Rábade, na comarca da Terra Chá (Lugo). É autor de literatura infantil e xuvenil. A súa obra Cando petan na porta pola noite foi seleccionada como unha dos cen mellores obras do século XX, e foi galardoada co Premio Nacional de Literatura Xuvenil. Ten libros seus nas listas de honra internacionais como a IBBY (International Board on Books for Young People) e premios como o The White Ravens (Internationale Jugendbibliothek-International Youth Library).
Ao longo da súa traxectoria profesional meteuse en mil leas diferentes: actor, director de teatro, guionista e director de radio, vídeo e televisión, dirección de revistas de Literatura xuvenil,... Como profesor, sempre estivo relacionado cos movementos de renovación pedagóxica. Agora leva xa uns anos xubilado, o cal non quere decir que estea quieto...

9 comentarios:

Ari 1º B dijo...

Os libros en galego non son os meus favoritos pero, aínda así, tamén os hai bos, este non me gustou. Algunhas partes se fan demasiado largas e aburridas e utiliza un vocabulario un pouco raro. Se tivese que elixir unha das historias que se recollen, a miña favorita sería "Cumpremortes".

Ángel 1°B dijo...

Non me gustou demasiado o libro xa que se me fixo aburrido e lento de ler, de entre todas as historias quedaría me con "A loba"

Alba González dijo...

A min o libro non me gustou moito. Moitas partes se facían moi largas e aburridas. O principio das historias non se entendían moi ben ata que, mentres ibas lendo, xa ibas entendendo algo, na miña opinión. Eu daríalle un 5 sobre 10

Álvaro 1°A dijo...

Estuvo ben o libro aunque melloraría se estuvese en castelán, pero non ten importancia. Para min a mellor historia foi a primeira.

Iván Lema Martínez 1°B dijo...

Para mi la mejor parte fue cuando mataron al herrero y le pincharon el rostro hasta deformarlo

Anxo 1B dijo...


A min non me gustou moito pero non taba mal espero que o seguinte sexa mellor

Andres Parga1A dijo...

a min gustaronme os dous primeiros contos o resto non me gustaron nada e espero que om outro sea moito mellor

Laura 1ºA dijo...

O libro está bastante ben,xa que trata de historias diferentes e de medo,xusto como mas contaba meu avó.
Recomedoó

Noa Tedín Allones dijo...

Esta ben pero non e tampouco que me gustara moito pero prefiro ler o anterior libro.