
Josefina Aldecoa
"Historia dunha mestra" é un relato no que a protagonista rememora a historia da súa vida. Entregada a unha profesión que a leva de pobo en pobo, en condicións case sempre miserables, Gabriela vive a súa historia persoal nun período decisivo na historia de España: desde os anos vinte ata o comezo da Guerra Civil. O advenimiento da República, coas súas promesas de grandes cambios e a súa exaltación do papel dos mestres na transformación da sociedade española; a loita contra a ignorancia e o caciquismo; a revolución de Outubro vivida nun pobo mineiro: a violencia e o brutal desgarramiento familiar; a nostalxia recorrente da única aventura da súa vida, o seu destino en Guinea... Todo iso vai conformando a vida dunha muller testemuña e protagonista duns feitos que explican en gran parte os sucesos que viñeron despois.
Contada desde a verdade do recordo, con sentimentos que apenas nos atrevemos a recoñecer e desde unha progresiva toma de conciencia, Josefina Aldecoa ábrenos un camiño á esperanza e ao idealismo.
"Historia dunha mestra" é un relato no que a protagonista rememora a historia da súa vida. Entregada a unha profesión que a leva de pobo en pobo, en condicións case sempre miserables, Gabriela vive a súa historia persoal nun período decisivo na historia de España: desde os anos vinte ata o comezo da Guerra Civil. O advenimiento da República, coas súas promesas de grandes cambios e a súa exaltación do papel dos mestres na transformación da sociedade española; a loita contra a ignorancia e o caciquismo; a revolución de Outubro vivida nun pobo mineiro: a violencia e o brutal desgarramiento familiar; a nostalxia recorrente da única aventura da súa vida, o seu destino en Guinea... Todo iso vai conformando a vida dunha muller testemuña e protagonista duns feitos que explican en gran parte os sucesos que viñeron despois.
Contada desde a verdade do recordo, con sentimentos que apenas nos atrevemos a recoñecer e desde unha progresiva toma de conciencia, Josefina Aldecoa ábrenos un camiño á esperanza e ao idealismo.
O seu entusiasmo polo traballo de ensinar queda recollido nestas liñas:
"Yo me decía: no puede existir dedicación más hermosa que ésta. Compartir con los niños lo que yo sabía, despertar en ellos el deseo de averiguar por su cuenta las causas de los fenómenos, las razones de los hechos históricos. Ese era el milagro de una profesión que estaba empezando a vivir y que me mantenía contenta a pesar de la nieve y la cocina oscura, a pesar de lo poco que aparentemente me daban y lo mucho que yo tenía que dar. O quizás era por eso mismo. Una exaltación juvenil me trastornaba y un aura de heroína me rodeaba ante mis ojos. Tenía que pasar mucho tiempo hasta que yo me diera cuenta de que lo que me daban los niños valía más que todo lo que ellos recibían de mí."
No club de lectura BPM Elio Antonio de Nebrija tamén leron este libro e tomámanos a liberdade de facer este enlace para coñecer algo da autora.





